Een bewogen maand voor beleggers

De positieve prestaties van aandelen in februari waren vooral te danken aan de economische context. Tot op vandaag blijft de wereldwijde economie veerkrachtig groeien, terwijl de inflatie onder controle blijft en dicht bij de doelstellingen van de centrale banken ligt.

De indicatoren die peilen naar vertrouwen bij bedrijfsleiders gingen de afgelopen maand verder omhoog, wat wijst op toenemend vertrouwen in de economische vooruitzichten. 

In de Verenigde Staten zijn er tekenen dat de arbeidsmarkt licht verzwakt, maar dat neemt nog geen problematische vormen aan. Samen met een beter dan verwacht inflatiecijfer (de CPI of consumentenprijsindex daalde van 2,7 % naar 2,4 %) creëert dat ruimte voor de centrale bank om opnieuw renteverlagingen door te voeren ter ondersteuning van de arbeidsmarkt en de economie. Ook in Europa zien we die ruimte ontstaan: daar daalde de inflatie zelfs onder de 2 %-doelstelling van de ECB.

Daarnaast zagen we het positieve economische klimaat ook weerspiegeld in het resultatenseizoen. Zoals meestal wist het merendeel van de bedrijven opnieuw een positieve jaar‑op‑jaar groei te rapporteren, zowel qua omzet als winst. De cijfers waren beter dan verwacht, maar toch bleef de beursreactie lauw en soms zelfs uitgesproken negatief.

Die reacties hangen vooral samen met de voorzichtige vooruitzichten die CEO’s en CFO’s formuleerden. Die zorgen zijn terecht en logisch, gezien de aanhoudende onzekerheid rond tarieven, inflatie en geopolitieke stabiliteit. Het blijft voor bedrijven dus een uitdaging om flexibel om te gaan met veranderende omstandigheden, al hebben ze in het verleden al vaker bewezen dat ze dat succesvol kunnen.

In februari zagen we een sterke rotatie. Kregen het zwaar te verduren: bedrijven die applicatiesoftware verkopen en IT‑consultancybedrijven. Deze subindustrieën daalden respectievelijk met 7 % en 17 %. Ook financiële softwarebedrijven noteerden scherpe dalingen. Ze werden vrijwel ongedifferentieerd verkocht, aangezien de dalingen bij alle spelers ongeveer even groot waren. 

De brede verkoopsdruk kwam er door de plotse vrees dat AI‑modellen de meerwaarde van deze bedrijven zullen ondermijnen. Eén van de grote AI‑spelers, Anthropic, lanceerde eind januari extra tools (‘Claude Code’), waardoor hun model nu ook hoogwaardige diensten zoals compliance‑analyses en juridisch onderzoek kan leveren – net de complexe opdrachten waarop veel van deze bedrijven zich richten. Automatisatie via AI‑agenten, gecombineerd met steeds krachtigere modellen, laat op termijn mogelijk minder werk over voor klassieke IT‑softwarebedrijven.

Tegelijkertijd deden hardwarebedrijven het duidelijk beter. Vooral producenten van geheugenchips profiteerden, omdat de vraag naar deze componenten stijgt naarmate bedrijven en consumenten meer beroep doen op AI.

De markt reageerde dus plots en behoorlijk heftig. Op korte termijn zijn gevestigde softwarebedrijven nog gewapend dankzij hun unieke private data, sterke klantenrelaties en de integratie van gespecialiseerde AI‑tools die ze zelf ontwikkelen in samenwerking met AI‑bedrijven. Toch blijft het risico bestaan dat nieuwe softwarereleases van spelers zoals OpenAI, Google, Anthropic of anderen telkens nieuwe twijfels over hun bedrijfsmodellen doen ontstaan. Een lagere waardering voor softwarebedrijven is in dat opzicht niet onlogisch.

Het proces van AI‑integratie, of zelfs vervanging door AI, zal onvermijdelijk periodes van paniek en momenten van relatieve onverschilligheid met zich meebrengen. Wij proberen er opportunistisch mee om te gaan. Op langere termijn verwachten we dat vooral hardwarebedrijven binnen de IT‑sector, samen met de aanbieders van AI‑modellen, de grootste meerwaarde zullen genereren.

Voor onze fondsen was februari netto positief binnen de technologiesector. In de softwareniches deelden we in de daling, maar dankzij sterke posities binnen de halfgeleidersector (zoals overwogen posities in SK Hynix, Micron Technology, STMicroelectronics en TSMC) konden we beter presteren dan de bredere markt.

Een andere opvallende gebeurtenis in februari was de overtuigende verkiezingsoverwinning van de LDP in Japan, de partij van de zittende premier Takaichi. Die behaalde een veel grotere meerderheid dan verwacht. Daardoor kan ze de komende jaren vrijwel zonder tegenstand haar beleidsprogramma uitvoeren.

Het lijkt erop dat Japan in de komende jaren met extra fiscale stimulus zal komen, om de economische groei verder te ondersteunen. En dat terwijl de economie de afgelopen tijd al beter presteerde dan verwacht.

We hadden reeds een relatief grote positie in Japan en hebben die, na de verkiezingsuitslag, verder verhoogd.

De sterke stijging van de olieprijzen en de nog extremere evolutie van de gasprijzen hebben opnieuw geleid tot een verhoogde inflatievrees. Beleggers vragen daardoor een hogere vergoeding om de inflatie te compenseren. In Europa resulteert dat in stijgende rentes en duurdere financiering van de staatsschuld, wat neerkomt op dalende obligatiekoersen. Tot nu toe is het effect het grootst bij kortlopende obligaties, omdat de huidige situatie mogelijk een tijdelijke en niet‑structurele inflatieschok is. Daardoor worden verwachte renteverlagingen uitgesteld of zelfs volledig in twijfel getrokken.

Indien de energielevering voor langere tijd onderbroken blijft, moeten ook de groeivooruitzichten neerwaarts worden bijgesteld. In dat geval kan de drijvende factor voor de rentebeweging verschuiven van inflatieangst naar groeiangst. Overheidsobligaties fungeren dan opnieuw als relatief veilige haven. In zo’n scenario neemt het renteverschil tussen risicovollere landen en bedrijfsobligaties enerzijds en overheidsobligaties anderzijds verder toe, wat de koersen van die risicovollere categorieën extra onder druk zet.

Om die reden houden de fondsen vandaag een aanzienlijk gewicht aan in langlopende obligaties van sterke Europese landen en de Verenigde Staten. Daarnaast is de duratie (rentegevoeligheid) van de Europese overheidsobligaties de afgelopen maand opnieuw verhoogd. En houden we binnen onze Europese overheidsobligaties nog steeds een aanzienlijk deel aan in inflatiegelinkte obligaties. Die fungeren als een verzekering mocht de Europese inflatie opnieuw oplopen door de stijgende energieprijzen.

De afgelopen maand hebben we onze positie in obligaties met een lagere kredietwaardigheid sterk verlaagd, voornamelijk wegens de fundamenteel hoge waardering. Het renteverschil met overheidsobligaties was sterk gedaald, waardoor de vergoeding relatief minder aantrekkelijk werd in verhouding tot het risico. Hierdoor konden we wel mooie winsten realiseren op onze high yield-posities, maar de categorie zal in de toekomst minder interessant blijken.